Un ano sen propósitos

Foto de Pixabay

Un ano sen propósitos non significa un ano de despropósitos. Ou iso espero.

Os dous últimos anos publiquei os meus propósitos de aninovo. Os de 2015, cómpre dicilo, eran abondo ambiciosos.

E o elixido é...

Grazas a todos e todas as que votastes na entrada anterior para decidir que poema do blog debuxarei este mes!

O gañador é Mariñadas, co 44% dos votos. Xa vos dixen que a cousa estaba igualada: Os amores non se enfían queda segundo co 31% dos votos e Pasos queda con 25%. Para a próxima non vos toleo, prométoo, e sigo a orde desta votación :)

Irei subindo os bocetos e avances, a ver se estou á altura.

Polo resto... En só uns poucos días cubrín algún propósito de ano novo con dous libros (en efecto, Tes ata as 10 durou pouco máis da viaxe de ida) e visitei un par de sitios novos. O Pirineo recibiunos cheo de neve e, aínda que a ventisca non é moi desexable, as paisaxes deixáronme coa boca aberta día tras día.

Toca volver á realidade. Boa fin de semana!

Posta ao día dos propósitos de ano novo e unha petición

Lembrades que vos amosei unha lista máis ben optimista dos meus propósitos de ano novo?

Se cadra é algo cedo para ver como vou, pero quero pedirvos que me axudedes cunha cousiña e o caso é que vén a conto dos famosos propósitos.

Facer 1 debuxo ao mes é un dos propósitos aos que máis ganas lle teño. Tanto traballo, novas responsabilidades, cursos, escribir... Debuxar sae perdendo case sempre, e en xaneiro quedou relegado á ilustración da Dot e un regaliño. Febreiro escápaseme sen debuxo, pero quero poñerlle remedio:

Antes de que remate marzo, vou facer o debuxo de acompañamento dun escrito do histórico do blog.

Podedes axudarme a escoller de cal? (*Votación pechada)

Propósitos para 2015

Todas as vacacións propóñome non deixar de actualizar. Ás veces ríndome e poño un aviso. Outras veces, coma este ano, repítomo todos os días pero despois isto queda esquecido, canda as redes sociais e todo o que cheire pouco a vacacións.

Pero a volta é a volta e hai que poñerse firmes. Firmes e con propósitos, como ten que ser.

Propósitos

Os propósitos de ano novo non son o meu, pero mal raio me parta se non comezo cada ano pensando neles.

É un costume, que lle imos facer, e, sinceramente, non quero deixalo.

Porque coido que para pensar neses novos obxectivos cómpre facer balance do que queda atrás, do que xa se fixo, do que aínda non se fixo, do que non sabemos se daremos feito algún día. E iso é bon. Recapitular, recapacitar e reflexionar é moi bon, crédeme.