liña de puntos

liña de puntos

menu bar

liña de puntos (2)

liña de puntos (2)

23 xaneiro 2015

Manuscrito (II) en Caderno da Crítica

En novembro de 2013, Ramón Nicolás incluía no seu blog, Caderno da Crítica, no apartado de manuscritos, uns debuxos meus sobre o conto de Ela e a lúa. Agora volve incluírme con algún garabato máis e notas de Landereina tiradas dos meus cadernos. Podedes ver a entrada aquí, con notas na miña letra, en dúas fases moi distintas do proceso, ademais dun dos primeiros, se non o primeiro, mapa de Landereina, cando aínda se chamaba Gheiroez (este de aquí embaixo).
Moi agradecida a Ramón! E con moitas ganiñas de contarvos pronto novas sobre a segunda parte das Crónicas!


22 xaneiro 2015

Traballando: unha nova ilustración para a Dot

Si, as fotos son tirando a malas (móbil e pouca luz fan estas cousas). Son terribles, vale. Pero o que quero con elas é deixar o proceso de creación, post-brainstorming, da ilustración que a principios do mes que vén acompañará o texto de Sergio Lagartija na Revista Dot.

Había tempo que non me tiraba ben de horas sombreando a modiño, co fuciño pegado ao papel, e logo coloreando á man con acuarelas, esperando pacientemente a que unha cor seque antes de intentar darlle detalles máis escuros.

Velaquí algunhas fotos (malérrimas, repito) do proceso. Pronto, a ilustración rematada!

09 xaneiro 2015

Adornos para o pelo


Un dos meus propósitos para 2015 é aprender a facer cousas novas, e unha desas cousas novas é esculpir figuriñas. O certo é que algo xa estiven practicando:

Hai meses fixen a primeira proba con este raposo para aneis e xusto antes de nadal puxen en práctica esta ideíña con pasadores do pelo que vedes nas fotos.

Para facelos, só se precisa arxila polimérica (como Fimo), pasadores de moño, pinturas acrílicas, pinceis e verniz. Bueno, e algo de maña, que as figuras son pequeniñas.

A arxila, unha vez abrandada, é moi fácil de manexar, coma plastilina. Hai que ter coidadiño de poñer o pasador a través para que agarre ben nun momento no que non poñamos en perigo a forma que queremos. Por exemplo, eu puxen o pasador do home de neve ao facer a primeira das bólas.

Unha vez modelados, xa podemos metelos no forno (o normal, pero nunca o microondas),  seguindo as instrucións do paquete de arxila, sobre un papel de aluminio a uns 110ºC-130ºC entre 20 e 30 minutos (depende do tamaño das figuras). Unha vez feitas, deixámolas repousar. Eu esperei ao día seguinte para pintalas, pero con que enfríen é abondo.

Con pintura acrílica e os pinceis dos tamaños axeitados segundo o detalle que vaiamos facer, podemos pintalos. Poida que fagan falta varias capas da primeira cor para que quede ben opaca. O bon do acrílico é que unha vez seco podemos corrixir calquera erro ou pintura por fóra que haxa. Cando a pintura acrílica estea ben seca, podemos vernizar as pezas. Eu empreguei un verniz cerámico que me recomendaron nunha tenda especializada e un pincel groso. O pincel hai que lavalo con alcool e non con auga, a risco de acabarmos cun pau algo caro :D.

Que vos parecen? Animádesvos? Se queredes máis pistas sobre como facelas non dubidedes en preguntar nos comentarios.

07 xaneiro 2015

Propósitos para 2015


Todas as vacacións propóñome non deixar de actualizar. Ás veces ríndome e poño un aviso. Outras veces, coma este ano, repítomo todos os días pero despois isto queda esquecido, canda as redes sociais e todo o que cheire pouco a vacacións.

Pero a volta é a volta e hai que poñerse firmes. Firmes e con propósitos, como ten que ser.

Estes (os da moleskine nova da foto, faltaría máis) son os meus propósitos para o 2015 e o traballo de poñerse a eles comeza xa!

  • Escribir 2 libros: Un deles, a terceira parte das Crónicas, xa está comezado. O outro é un obxectivo que espero que non se faga difícil, a partir da idea que traballei durante o NaNoWriMo, á que lle teño moitas ganas.
  • Facer 1 debuxo ao mes: Un cadro, unha ilustración,... Unha obra ben traballada e rematada ao mes. Non é tanto pedir, ou?
  • Aprender a facer 10 cousas novas: Son persoa de aburrimento fácil (really?¬¬), pero tamén de entretemento fácil. Gustaríame probar a facer cousas que nunca fixen, como coser bonecos de trapo, facer tapices, esculpir figuriñas, aprender caligrafía con tinta, aprender a manexar o Illustrator, facer estampación en tea, etc.
  • Facer deporte 2 veces á semana: Ese é o mínimo. Pero teño que poñerme obxectivos realistas, que isto de moverse non é o meu, non...
  • Escribir algo todos os días: Algo é calquera cousa: ideas, partes dos libros, entradas do blog, un poemiña nunha servilleta, chamádelle x.
  • Visitar 5 sitios novos: Fácil. Non?
  • Facer álbumes de fotos: É máis sinxelo poñelo aquí que seguir co post-it a tolearme. Flaco, liches? Temos que poñernos cos álbumes de fotos!
  • Ler 10 libros: Son poucos, xa o sei, pero vistes o resto de cousas que quero facer? Hai que ir pouco a pouco. Pronto vos contarei os meus primeiros seleccionados do ano ;)  

Et voilà. E mañá empeza a conta, porque xa sabedes que os primeiros días de xaneiro non contan. Así que a por eles, que son poucos e covardes!

E vós, tedes propósitos para este ano?

Ah, si, claro... E Feliz Ano!!


19 decembro 2014

Boa viaxe


A semana pasada estiven en Barcelona.
Voei para aló o martes que tanto vento fixo e o descenso ao aeroporto foi de infarto. Eu fixen coma que ía tranquila e seguín lendo. Ás veces son moi de aparentar.

Iso foi despois de tirar esta foto do Mediterráneo. O mar ao que eu sempre chamei "sopa" semellaba o meu Cantábrico do revolto que estaba, non digo máis.

Tanto ten a que fun (pero, se vos interesa, podedes buscarme por aquí, para vos rir de min, sairá pronto, non sei que día aínda, se cadra hoxe?). O importante é que aproveitei para visitar a miña prima e coñecer o barrio de Gràcia.

Pasámolo moi ben. E logo, como non, coma sempre na miña experiencia con xente de Cataluña, estando con oriundos, xordeu o tema da lingua. Sempre está ben compartir experiencias e ideas, sorprenderse coas diferenzas.

Curiosamente, a diferenza que máis me sorprendeu deuse no aeroporto, o mércores, á volta.

A azafata de terra miroume o DNI, colleu a tarxeta de embarque e díxome (cito tan textualmente como lembro):
–A ver se ti sabes, que é para ti "facer a feito"?
Intentei agochar a miña sorpresa (a azafata, aínda por riba, non parecía de España sequera).
–Para min significa facer a monte, á brosa, de calquera maneira... –respondín (movendo moito as mans, claro).
A azafata mirou para a súa compañeira, que ofreceu a tradución máis próxima en catalán. As dúas sorríronme e a que me fixera a pregunta desexoume unha boa viaxe.

En galego.
En Cataluña.

E eu alegreime primeiro e entristecinme despois. Alegreime por que me desexasen boa viaxe en galego, por fin. E, claro, entristecinme porque non sucedeu onde debía.