Unha casiña ao pé do mar

Hai uns días foi o aniversario dunha amiga e decidimos regalarlle unha sesión de fotos para que teña algún retrato molón para poñer na súa casiña nova, ao pé do mar. 

Como o regalo en si non é moi bon de envolver, tocoume a min facer unha especie de "vale". E, claro, a casa e o mar non podían faltar.

Fixen un par de bocetiños (máis do que adoito facer, hehe) e desembocaron nun par de intentos. 


Roendo as uñas



Así estou. Case sen padrastros, sequera.

Porque xa hai portada para o segundo volume das Crónicas de Landereina.

Porque a finais desta semana non será só unha imaxe nunha pantalla, senón que terá un libro dentro.

Porque vai chegar en caixiñas con marabilloso cheiro a papel impreso ao almacén de Galaxia.

E porque de aí vai ir para as librarías. E, por suposto, para as vosas mans.

Uñas non quedarán, pero novidades a piques de chegar para vos ir informando, vaia se hai.

Manuscrito (II) en Caderno da Crítica

En novembro de 2013, Ramón Nicolás incluía no seu blog, Caderno da Crítica, no apartado de manuscritos, uns debuxos meus sobre o conto de Ela e a lúa. Agora volve incluírme con algún garabato máis e notas de Landereina tiradas dos meus cadernos. Podedes ver a entrada aquí, con notas na miña letra, en dúas fases moi distintas do proceso, ademais dun dos primeiros, se non o primeiro, mapa de Landereina, cando aínda se chamaba Gheiroez (este de aquí embaixo).
Moi agradecida a Ramón! E con moitas ganiñas de contarvos pronto novas sobre a segunda parte das Crónicas!


Traballando: unha nova ilustración para a Dot

Si, as fotos son tirando a malas (móbil e pouca luz fan estas cousas). Son terribles, vale. Pero o que quero con elas é deixar o proceso de creación, post-brainstorming, da ilustración que a principios do mes que vén acompañará o texto de Sergio Lagartija na Revista Dot.

Había tempo que non me tiraba ben de horas sombreando a modiño, co fuciño pegado ao papel, e logo coloreando á man con acuarelas, esperando pacientemente a que unha cor seque antes de intentar darlle detalles máis escuros.

Velaquí algunhas fotos (malérrimas, repito) do proceso. Pronto, a ilustración rematada!

Adornos para o pelo


Un dos meus propósitos para 2015 é aprender a facer cousas novas, e unha desas cousas novas é esculpir figuriñas. O certo é que algo xa estiven practicando:

Hai meses fixen a primeira proba con este raposo para aneis e xusto antes de nadal puxen en práctica esta ideíña con pasadores do pelo que vedes nas fotos.

Para facelos, só se precisa arxila polimérica (como Fimo), pasadores de moño, pinturas acrílicas, pinceis e verniz. Bueno, e algo de maña, que as figuras son pequeniñas.

Propósitos para 2015


Todas as vacacións propóñome non deixar de actualizar. Ás veces ríndome e poño un aviso. Outras veces, coma este ano, repítomo todos os días pero despois isto queda esquecido, canda as redes sociais e todo o que cheire pouco a vacacións.

Pero a volta é a volta e hai que poñerse firmes. Firmes e con propósitos, como ten que ser.